این اثر درصدد عرضۀ نگاهی کلان و نظاممند به حکمت متعالیه برآمده است. استاد یزدانپناه برای دستیابی به چنین نگاهی، روش مختصاتی را برگزیده و به پنج مختصۀ اصلی حکمت متعالیه دست یافته است: فلسفی بودن؛ وجودی بودن؛ روش اشراقی؛ هضم آموزههای اسلامی در حکمت و هضم آموزههای عرفان نظری در حکمت.
